piątek, 19 grudzień 2014
Strona główna
POMOC DE MINIMIS - ZASADY OGÓLNE PDF Drukuj E-mail
Napisał Zespół redakcyjny   

Pomoc de minimis stanowi szczególną kategorię wsparcia udzielanego przez państwo, gdyż uznaje się, że ze względu na swą małą wartość nie powoduje ona zakłócenia konkurencji w wymiarze unijnym. W związku z powyższym, nie stanowi ona de facto pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a w konsekwencji nie podlega obowiązkowi notyfikacji Komisji Europejskiej. Zasady udzielania pomocy de minimis określa Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis.

Krajowe przepisy określające warunki udzielania pomocy de minimis zostały zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 2007r. w sprawie udzielania niektórych ulg w ramach pomocy de minimis (Dz. U. Nr 76, poz. 498).

Od dnia 1 maja 2007r. maksymalny, dopuszczalny pułap pomocy de minimis wynosi 200 tys. euro. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą może uzyskać powyższą pomoc, jeżeli wartość tej pomocy łącznie z wartością innej pomocy de minimis otrzymanej w okresie bieżącego roku kalendarzowego i dwóch poprzednich lat kalendarzowych nie przekracza kwoty stanowiącej równowartość wspomnianych 200 tys. euro.


 Dodatkowo, należy zauważyć, iż od 1 stycznia 2007 r. możliwe jest udzielanie pomocy de minimis dla przedsiębiorców prowadzących działalność w sektorze transportu. Podmiot działający w tym sektorze może uzyskać powyższą pomoc jeżeli wartość tej pomocy łącznie z wartością innej pomocy de minimis otrzymanej w okresie bieżącego roku kalendarzowego i dwóch poprzednich lat kalendarzowych nie przekracza kwoty stanowiącej równowartość 100 tys. euro.


Pomoc w ramach zasady „de minimis” ma zastosowanie bez względu na wielkość podmiotu ubiegającego się o wsparcie a także celu, na jaki pomoc ta zostanie przeznaczona.


Przedsiębiorców ubiegających się o pomoc de minimis obowiązują jednak pewne ograniczenia. Nie można łączyć jej, w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, z pomocą o innym przeznaczeniu (np. pomocą regionalną), jeśli doprowadziłoby to do przekroczenia dopuszczalnej intensywności tej pomocy. Pomoc de minimis może być udzielana jedynie w formach przejrzystych, czyli takich, w stosunku do których nie ma konieczności szacowania ryzyka dla obliczenia wartości pomocy. Pomoc de minimis nie może być udzielona przedsiębiorcy znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.

Zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej, przedsiębiorstwo uważa się za zagrożone, jeżeli ani przy pomocy środków własnych, ani środków które mogłoby uzyskać od właścicieli (akcjonariuszy) lub wierzycieli, nie jest ono w stanie powstrzymać strat, które bez zewnętrznej interwencji władz publicznych, prawie na pewno doprowadzą to przedsiębiorstwo do zniknięcia z rynku.

Przedsiębiorstwo jest w szczególności uznane za zagrożone w następujących okolicznościach:
1) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jeżeli:
    ·   ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona,
    ·   w tym ponad jedna czwarta tego kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy
2) w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki,
    ·   jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy,
3) niezależnie od rodzaju spółki:
    ·   jeżeli spełnia ona kryteria w zakresie podlegania zbiorowej procedurze upadłościowej.

Gdy nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych powyżej przedsiębiorstwo może nadal być uznane za zagrożone, w szczególności gdy występują typowe oznaki, takie jak:

  • rosnące straty,
  • malejący obrót,
  • zwiększanie się zapasów,
  • nadwyżki produkcji,
  • zmniejszający się przepływ środków finansowych,
  • rosnące zadłużenie,
  • rosnące kwoty odsetek i zmniejszająca się lub zerowa wartość aktywów netto.


Ponadto cytowanego rozporządzenia o pomocy de minimis nie stosuje się do pomocy, o której mowa w § 2 ww. rozporządzenia w sprawie udzielania ulg w ramach zasady de minimis.


Z dniem 5 kwietnia 2010 r. weszło w życie Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. Nr 53, poz. 311).

Z dniem wejścia w życie ww. rozporządzenia powstał obowiązek przedstawiania przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis informacji niezbędnych do udzielenia pomocy, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.



Wniosek o ulgę


    Aby wniosek o ulgę podatkową mógł zostać rozpatrzony musi zawierać wszelkie niezbędne informacje przewidziane przepisami prawa. Zatem powinien on zawierać:

  • oznaczenie strony składającej wniosek (nazwa przedsiębiorstwa, adres, NIP) oraz organu do którego podanie jest wnoszone (Naczelnik Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Bydgoszczy),

  • wskazanie przyczyn uzasadniających prośbę o udzielenie pomocy (uzasadniających ważny interes strony lub interes publiczny),

  • rodzaj ulgi o którą strona się ubiega (rozłożenie na raty, odroczenie terminu zapłaty podatku/zaległości podatkowej lub umorzenie zaległości podatkowej),

  • harmonogram spłat podatku/zaległości podatkowej zawierający kwoty oraz terminy spłat poszczególnych rat lub termin do jakiego ma zostać odroczony podatek bądź zaległość podatkowa,

  • tytuł pomocy publicznej, o którą podmiot się ubiega (np. de minimis, inna),

  • kopie zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie podatnik otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenie o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenie o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie:

    załącznik stanowiący oświadczenie o wielkości otrzymanej pomocy de minimis (pobierz druk)

    załącznik stanowiący oświadczenie o nieotrzymaniu pomocy de minimis (pobierz druk),

  • informacje niezbędne do udzielenia pomocy de minimis dotyczące w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis – Załącznik (pobierz druk), instrukcja (pobierz druk),

  • sprawozdania finansowe (bilans, rachunek zysków i strat oraz rachunek z przepływów pieniężnych) za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości,

  • sprawozdanie finansowe (bilans, rachunek zysków i strat oraz rachunek z przepływów pieniężnych) za bieżący rok obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości,

  • informację o przedłożeniu innym organom wniosku o udzielenie pomocy de minimis (celem sprawdzenia czy udzielona pomoc nie przekroczyła pułapu 200 tys. euro) – w przypadku wystąpienia do innego organu należy dołączyć kserokopię wniosku.